ประเภทที่ 7 บริเวณแหล่งอุตสาหกรรมเพื่อใช้ประโยชน์ในด้านอุตสาหกรรม

เช่น กิจกรรมเหมืองแร่ และ/หรือ เป็นแหล่งรองรับน้ำทิ้งจากอุตสาหกรรม โดยที่ไม่ทำให้บริเวณนี้มีคุณภาพน้ำต่ำกว่าค่ามาตรฐานที่กำหนดไว้ เป็นบริเวณที่มีความเหมาะสมในแง่ของการลงทุน เพื่อจัดทำเป็นแหล่งอุตสาหกรรมประเภทต่างๆ เช่น นิคมอุตสาหกรรม เป็นต้น

ค่ามาตรฐานคุณภาพน้ำทะเลชายฝั่ง ประเภทที่ 7 ที่สำคัญ

- วัตถุที่น่ารังเกียจ : ต้องไม่มีลอยอยู่บนผิวน้ำ
- น้ำมันหรือไขมัน : ต้องไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าลอยอยู่บนผิวน้ำ
- ค่ารวมของปรอท (Total Mercury) : ในน้ำ ต้องมีค่าไม่เกิน 0.0001 มิลลิกรัมต่อลิตร
- แคดเมียม (Cadmium) : ในน้ำ ต้องมีค่าไม่เกิน 0.005 มิลลิกรัมต่อลิตร
- โครเมียม (Chromium) : จะกำหนดตามความจำเป็น
- สีและกลิ่นของน้ำ : ต้องไม่เป็นที่น่ารังเกียจ

ตัวอย่างบริเวณแหล่งอุตสาหกรรมเพื่อใช้ประโยชน์ในด้านอุตสาหกรรม

จังหวัดระยอง ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของประเทศไทย มีชายฝั่งทะเลยาวประมาณ 100 กิโลเมตร บริเวณที่มีการใช้ประโยชน์เพื่อการอุตสาหกรรม เช่น
นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด มีพื้นที่ 8,000 ไร่ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ พื้นที่ชุมชน 2,000 ไร่ ประกอบด้วย สถานที่ราชการ เช่น โรงพยาบาล สถานีตำรวจ สถานีอนามัย และบ้านเรือน และพื้นที่อุตสาหกรรม 6,000 ไร่ ประกอบด้วย โรงงาน 46 แห่ง เช่น โรงกลั่นน้ำมัน โรงงานปิโตรเคมี โรงงานพลาสติก โรงงานผลิตยางรถยนต์ โรงงานผลิตเครื่องไฟฟ้า โรงงานปุ๋ย โรงงานผลิตเหล็ก เป็นต้น
คุณภาพน้ำบริเวณนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด ซึ่งเป็นบริเวณแหล่งอุตสาหกรรม เริ่มตั้งแต่บ้านหนองแฟบจนถึงปากแม่น้ำระยอง มีคุณภาพน้ำ อยู่ในเกณฑ์ดี ตามเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพน้ำทะเล ประเภทที่ 7 เหมาะสมกับการใช้ประโยชน์ในด้านอุตสาหกรรม