เป็นแหล่งอนุรักษ์ป่าชายเลน แหล่งอาศัย แหล่งเพาะพันธุ์ และอนุบาลตัวอ่อนของสัตว์น้ำ เป็นต้น ซึ่งมีลักษณะทางกายภาพไม่เปลี่ยนไปจากธรรมชาติมากนัก โดยมีมาตรฐานคุณภาพน้ำทะเลชายฝั่งประเภทที่ 3 เป็นตัวควบคุมให้คุณภาพน้ำทะเล มีความเหมาะสมที่จะใช้เป็นพื้นที่อนุรักษ์แหล่งทรัพยากรธรรมชาติ

ค่ามาตรฐานคุณภาพน้ำทะเลชายฝั่ง ประเภทที่ 3 ที่สำคัญ

ความเป็นกรดและด่าง (pH) : ต้องมีค่าระหว่าง 7.0-8.5
ความเค็มของน้ำ (Salinity) : :ต้องมีค่าเปลี่ยนแปลงจากสภาพธรรมชาติได้ไม่เกินร้อยละ 10
อุณหภูมิ (Temperature) : ต้องไม่สูงกว่า 33 องศาเซลเซียส
ออกซิเจนละลาย (Dissolved Oxygen) : ต้องมีค่าไม่น้อยกว่า 4 มิลลิกรัม/ลิตร
ความโปร่งใส (Transparency) : ต้องมีค่าเปลี่ยนแปลงจากสภาพธรรมชาติไม่เกินร้อยละ 10

ตัวอย่างบริเวณที่มีการใช้ประโยชน์เพื่อการอนุรักษ์แหล่งธรรมชาติอื่นๆ

จังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของอ่าวไทยตอนบน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 6,225.14 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 3,890,712 ไร่ มีพื้นที่แนวชายฝั่งยาว ประมาณ 90.6 กิโลเมตร บริเวณที่มีการใช้ประโยชน์เพื่อการอนุรักษ์
แหล่งธรรมชาติอื่น ๆ ของจังหวัดเพชรบุรี ได้แก่
- ปากคลองบ้านบางตะบูน ซึ่งสภาพปัจจุบันมีชุมชนตั้งอยู่ริมสองฝั่ง บริเวณที่ติดกับชายทะเลนั้นเป็นป่าชายเลนตลอดแนวชายฝั่ง โดยป่าชายเลนด้านใต้ยาวจรดบ้านแหลม บริเวณปากคลองเป็นสันดอนขนาดใหญ่ ซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอน นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งอาหารของนกทะเลที่อาศัยอยู่ในบริเวณดังกล่าว
- ปากคลองบ้านแหลม มีชุมชนบ้านแหลมอาศัยอยู่สองฝั่งคลองอย่างหนาแน่น และมีสิ่งปลูกสร้างรุกล้ำลงไปในแม่น้ำ บริเวณที่ติดกับชายทะเลนั้นเป็นป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์
คุณภาพน้ำทั้ง 2 บริเวณ อยู่ในเกณฑ์พอใช้ถึงค่อนข้างเสื่อมโทรม เนื่องจากบริเวณปากคลองทั้ง 2 แห่ง มีชุมชนอย่างหนาแน่น ทั้ง 2 ฝั่ง ทำให้มีการถ่ายเทของเสียลงสู่แม่น้ำ และระบายลงสู่ทะเล