เป็นบริเวณที่มีแหล่งปะการังสมบูรณ์ หรือปะการังที่เสื่อมโทรม แต่มีแนวโน้มที่จะฟื้นคืนสภาพได้ เช่น แนวปะการังในบริเวณอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะพีพี เกาะสิมิลัน เกาะช้าง เป็นต้น
โดยมีมาตรฐานคุณภาพน้ำทะเลชายฝั่งประเภทที่ 2 เป็นตัวควบคุม คุณภาพน้ำทะเล มีความเหมาะสมที่จะใช้เป็นพื้นที่อนุรักษ์แหล่งปะการัง

ค่ามาตรฐานคุณภาพน้ำทะเลชายฝั่ง ประเภทที่ 2 ที่สำคัญ

อุณภูมิ (Water Temperature) : ไม่มากกว่า 33 องศาเซลเซียส
ค่าออกซิเจนละลายในน้ำ (Dissolved Oxygen : DO) : ไม่น้อยกว่า 4 มิลลิกรัม/ลิตร
ความโปร่งใส(Transparency) : ต้องมีค่าเปลี่ยนแปลงจากสภาพธรรมชาติได้ไม่เกินร้อยละ 10
ความเค็ม (Salinity) : ต้องมีค่าระหว่าง 29-35 ส่วนในพันส่วน

ตัวอย่างบริเวณที่มีการใช้ประโยชน์เพื่อการอนุรักษ์แหล่งปะการัง
จังหวัดกระบี่ มีเนื้อที่ 4,708.5 ตารางกิโลเมตร มีชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกยาวประมาณ 160 กิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะต่างๆ ประมาณ 130 เกาะ สภาพของพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบและเนินสูงต่ำ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 13 เกาะ เกาะที่สำคัญ ได้แก่ เกาะลันตาใหญ่ และหมู่เกาะพีพี บริเวณที่มีการใช้ประโยชน์เพื่ออนุรักษ์ปะการังของจังหวัดกระบี่ เช่นอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะพีพี เป็นหมู่เกาะกลางทะเล ประกอบด้วยเกาะใหญ่ 2 เกาะ คือ เกาะพีพีดอน มีเนื้อที่ 11.2 ตารางกิโลเมตร และเกาะพีพีเล มีเนื้อที่ 6.6 ตารางกิโลเมตร กับเกาะบริวารอีก 3-4 เกาะ คือ เกาะบิด๊ะนอก เกาะบิด๊ะใน เกาะไผ่ และเกาะยุงนั้น ในอดีตนับได้ว่าเป็นหมู่เกาะที่จัดได้ว่างดงามที่สุดแห่งหนึ่งของ ประเทศไทย เช่น เกาะไผ่ ซึ่งเป็นแหล่งดำน้ำดูปะการัง น้ำลึก หรือที่หินบิดะ ซึ่งเป็นเกาะหินเล็กๆ มีสิ่งที่เด่นที่สะดุดตาที่สุด ก็คือ ปะการังอ่อน ซึ่งขึ้นเบียดเสียดกันอย่างหนาแน่น มีทั้งสีแดง ชมพูอ่อน สีเหลือง สีขาว ตามลานปะการังอ่อนจะแซมด้วยกัลปังหาหลากสีหลายแบบ หรือที่เกาะพีพีเล มีกองหินใต้น้ำ ซึ่งทั้งก้อนหินขนาดใหญ่จะเกาะพราวไปด้วยดอกไม้ทะเลหลากสี และปะการังอ่อนพันธุ์เล็กสีเหลืองอ่อน หรือ ที่บริเวณเกาะพีพีดอน จะมีแนวปะการังน้ำลึกปานกลาง โดยแนวปะการังจะก่อตัวได้ดีตลอดแนวชายฝั่ง ตะวันออก ชนิดของปะการังมีรายงานว่าพบมากกว่า 200 ชนิด
คุณภาพน้ำบริเวณหมู่เกาะพีพี อยู่ในเกณฑ์ดีตามมาตรฐานคุณภาพน้ำทะเล ชายฝั่ง ประเภทที่ 2 เหมาะสมกับการใช้ประโยชน์เพื่อการอนุรักษ์แหล่งปะการัง